این هم شعری از سروده های خودم برای شب های سرد زمستانیتان که در قالب مخمس یا ۵ مصراعی از قالب های اشعار ترکی سروده شده است... نظر با شماست...
قارلی قیشیم
گینه گلیب گئجه آلمیش توانیم
یوخو سیزام سکوت آلمیش هر یانیم
نه سوز بیلن واردیر نه بیر یانانیم
گور نه سووق قراریمی کسیب دیر
بو اسن یئل قار چولوندن اسیب دیر
قرنگی دیر اوزوم گورمم اوزومو
آنگلامئیرام اوز دئدیگیم سوزومو
گویه قره بولوت گلیب گوزومو
بو گورونمز آی یولونا سالمیشام
آی دا یاتیب من یوخو سیز قالمیشام
ائله سانکی اونودموش دیر روزگار
منیم تکین یئره دوشگون اولان وار
وورولوب دیر قاپی یولو یاغمیش قار
یازیدان بیر خبریم یوخ نیجه اولدو
دانگ اولدوزونگ چالدیگینه گئج اولدو
آیاق سسی قورخو کولگه سالییور
بیر قوش سسی آیریلیغدان نالییور
پوزغون اوره گیمنن قرار آلییور
جوشغون اولوب یانان دردیم ده شیب دیر
طاقتیم طاق اولوب صبریم داشیب دیر
آیریلیغینگ آغیرلیگی دوشومده
هر نه پئسلیگ فیکر و خیال باشیمده
گچن گئجه بو تعبیرلی دیشیمده
اوزوم گوردوم بیر قوشودوم زارینجی
سوزوم وای دیر یئریم ویرانه کونجو
اینانمئیرام شام دولانیب گون چالا
قارلی قیشیم باش اولوبان یاز اولا
ایسیدمیش تنیمده اگر جان قالا
سحر نئچه گولگز یاغلیق سره رم
چوله یاز و گوینه ساغلیق سره رم
فرود جهانگیری ـ زمستان ۸۵